Θυμάμαι που ήμουν πολύ μικρή.
Πολύ μικρή για να δώ πέρα από την άκρη ενός τραπεζιού.
Υπήρχε μια χιονόμπαλα.
Και θυμάμαι τον πιγκουίνο που ζούσε μέσα στη χιονόμπαλα.
Ήταν ολομόναχος εκεί μέσα και... ανησυχούσα για κείνον.
Μην ανησυχείς μικρή. Ζει μια ωραία ζωή.
Έχει παγιδευτεί μέσα σε έναν τέλειο κόσμο.
ΠΑΡΑΔΕΙΣΕΝΙΑ ΟΣΤΑ
Κοίτα το, Σούζι Κιου.
- Ναι... - Ναι...
Θυμάμαι που μου πήραν δώρο μια φωτογραφική μηχανή για τα γενέθλιά μου.
Λάτρευα τον τρόπο που μια φωτογραφία μπορούσε να αιχμαλωτίσει μια στιγμή...
πριν χαθεί.
Αυτό ήθελα να γίνω όταν θα μεγαλώσω.
Μία φωτογράφος της άγριας φύσης.
Ωπ! Συγνώμη μαμά.
Φανταζόμουν πως όταν θα μεγάλωνα,
θα παρακολουθούσε άγρια λιοντάρια και ρινόκερους.
Αλλά προς το παρόν θα βολευόμουν με την Γκρέις Στάρκιν.
Είναι παράξενες οι αναμνήσεις που κρατάς.
Θυμάμαι που πήγαινα με τον μπαμπά στην χωματερή, μακριά,
στη φάρμα των Κόνερς.
Υπήρχε κάτι στον τρόπο που η γη μπορούσε να καταπίνει πράγματα, ολόκληρα.
Και θυμάμαι το κορίτσι που ζούσε εκεί. Τη Ρουθ Κόνορς.
Τα παιδιά στο σχολείο έλεγαν πως ήταν περίεργη.
Αλλά τώρα πια ξέρω, πως έβλεπε πράγματα που οι άλλοι δεν μπορούσαν να δουν.
- Ελάτε. Έτοιμοι; - Ένα, δύο, τρία.
Και θυμάμαι το χειρότερο που μας συνέβη σαν οικογένεια.
Βοήθεια! Κάποιος να βοηθήσει. Μαμά!
Που είσαι! Μαμά! Ω, Θεέ μου! Μπαμπά!
Την ημέρα που ο μικρός μου αδερφός σταμάτησε να αναπνέει.
Γουέσλι! Γουέσλι!
- Τι συνέβη; - Κατάπιε ένα κλαδάκι.
Προσέξτε!
Συγνώμη.
Υπότιτλοι: GPaR
EDiT για την έκδοση DVDSCR-Lynks-PrisM *arxontas23*
Μπάκλεϊ.
Και θυμάμαι το φως στα μάτια των γονιών μου. Την ανακούφιση.
Δεν ήμασταν εκείνοι οι άνθρωποι. Οι άτυχοι άνθρωποι.
Που τους συμβαίνουν άσχημα πράγματα χωρίς λόγο.
Ξέρεις ο Βούδας λέει, πως όταν σώσεις τη ζωή ενός ανθρώπου...
Η γιαγιά Λυν προέβλεψε πως θα ζούσα μια μακρόχρονη
και ευτυχισμένη ζωή επειδή έσωσα τον αδερφό μου.
Ως συνήθως, η γιαγά Λυν, έκανε λάθος.
Με λένε Σάλμον (Σολωμός). Σαν το ψάρι.
Το μικρό μου όνομα είναι Σούζι. Ήμουν δεκατεσσάρων χρόνων...
...όταν δολοφονήθηκα. Στις 6 Δεκεμβρίου του 1973.
Αυτό συνέβη πριν αρχίσουν να βάζουν εξαφανισμένα παιδιά σε κουτιά γάλατος
μετά από έκτακτα ρεπορτάζ στις Ειδήσεις.
Παλιά, όταν οι άνθρωποι πίστευαν πως δεν θα μπορούσαν να συμβούν
τέτοια πράγματα.
- Περίμενε Μπάλκεϊ. - Μπαμπά! Κοίτα, κοίτα, κοίτα!
(Σ.τ.Μ. Προσέξτε ποιος περνάει...)
Ποιος είναι;
- Του αρέσεις όσο σου αρέσει; - Γιαγιά... είναι τελειόφοιτος.
- Δεν ξέρει ότι υπάρχω. - Είναι χαριτωμένος.
Γιαγιά, σε παρακαλώ σταμάτα.
Είσαι ασφαλής τώρα. Μπήκε στο Δισκοπωλείο.
Δεν ήμουν ασφαλής. Ένας άνδρας από τη γειτονιά μου,
με παρακολουθούσε.
Αν δεν ήμουν τόσο αφηρμένη,
θα είχα καταλάβει πως κάτι δεν πήγαινε καλά.
Γιατί κάτι τέτοια μου προκαλούν ρίγη.
Αλλά ήμουν απασχολημένη, σκεφτόμουν το μήκος των βλεφαρίδων του Ρέι Σινγκ.
Τις μέτρησα μία-μία, στη βιβλιοθήκη, καθώς διάβαζε Pebble Αrt και Ηeloise,
την πιο σοβαρά τραγική ιστορία που γράφτηκε ποτέ.
Λοιπόν... έχεις φιλήσει ποτέ αγόρι;
Γιατί όχι; Σου αρέσει, του αρέσεις, τι σε εμποδίζει;
Φοβάμαι πως δεν θα είμαι καλή σ' αυτό.
Το πρώτο μου φιλί ήταν με έναν ενήλικο.
- Δεν θα με προδώσεις, έτσι; - Φυσικά και όχι.
Πώς ήταν;
Το φιλί; Ω, ήταν εκπληκτικά, όμορφα, χάρμα.
Μου πήρε λίγο καιρό να συνειδη- τοποιήσω πως ένα τέτοιο φιλί,
συμβαίνει μόνο μια φορά.
Σουζ...
Απλά πέρνα καλά, κορίτσι μου.
Δεν ήταν ο κ. Ο'Ντουάρ, επί τη ευκαιρία. Αν και φαινόταν ύποπτος.
Ο κύριος Ο'Ντουάρ ποτέ δεν έβλαψε κανέναν.
Η μοναχοκόρη του κ. Ο'Ντουάρ πέθανε ενάμιση χρόνο μετά από μένα.
Είχε λευχαιμία, αλλά ποτέ δεν την είδα στον παράδεισό μου.
Κοιτάξτε με! Κοιτάξτε με!
Ο δολοφόνος μου ήταν ένας άνθρωπος από τη γειτονιά μας.
Τον φωτογράφησα μία φορά,
ενώ μιλούσε με τους γονείς μου για τα λουλούδια του φράχτη του.
Είστε σίγουροε ότι του χρόνου θα φυτρώσει αυτό;
Εστίαζα στους θάμνοι όταν μπήκε στο κάδρο.
Ευχαριστώ για τα λουλούδια!
Ξαφνικά εμφανίστηκε και κατέστρεψε το πλάνο.
Κατέστρεψε πολλά πράγματα.
- Ποιον φωτογράφησες; - Τα πάντα!
Έι. Κοίτα με!
Μαμά.
Χαμογέλασε.
Κοίτα! Εδώ.
Μαμά! Κοιτάξτε με!
Μπαμπά! Εδώ κοίτα!
Εντάξει, έτοιμοι...
- Η Κλαρίσσα είναι ερωτευμένη μαζί σου. - Τι, η Κλαρίσσα;
Την ξέρεις, ξανθά μαλλιά, μεγάλα μπλε μάτια.
Ο πατέρας της είναι ιδιοκτήτης του Surf & Turf.
- Η ψηλή; - Δεν είναι ψηλή. Φοράει τακούνια.
- Δεν ξέρει ότι είσαι λογιστής. - Θα το εκλάβω ως κάτι το αρνητικό.
Ή ότι φτιάχνεις μινιατούρες.
Η μαμά το ήξερε πριν σε παντρευτεί; Γι' αυτό το πάθος σου;
Σούζι, τα χόμπι είναι υγιής απασχόληση. Σε διδάσκουν πράγματα.
Όπως τι;
Αν ξεκινήσεις κάτι, το τελειώνεις. Δεν σταματάς μέχρι να το πετύχεις.
Αν δεν το πετύχεις ξαναρχίζεις και συνεχίζεις για όσο χρειαστεί.
Έτσι είναι. Έτσι κάνεις. Είναι απόλυτα φυσιολογικό.
Ο πατέρας μου, μου το έμαθε και τώρα το μεταφέρω σε σένα.
Δημιουργούμε κάτι εδώ, για εμάς, κάτι το ιδιαίτερο.
- Το ξέρω. - Είσαι η αγαπημένη μου, Σούζι Q.
Κάποια μέρα, όλα αυτά θα γίνουν δικά σου.
Τζακ, Σούζι, δείπνο.
Έι, περίμενε, περίμενε!
- Έτοιμη; - Ναι.
- Περίμενε. - Εντάξει.
Πολύ καλά ναύτης, τράβα το!
Αυτό πραγματικά είναι ένα όμορφο πράγμα...
Ελα.
Δεν μπορώ να το πιστέψω... Δείτε ακαταστασία σ' αυτό το δωμάτιο.
- Καθάρισε αυτό το χάλι απόψε. - Ναι, θα το κάνω.
Μαμά, πρέπει να τα πάμε για εμφάνιση.
Σούζι, χρησιμοποίησες όλα τα φιλμ; Ξέρεις πόσο θα μας κοστίσεις;
Όχι... αποκλείεται! Δεν το συζητώ.
Σε ευχαριστώ! Η σταδιοδρομία πηγαίνει στα σκουπίδια.
- Μην γίνεσαι μελοδραματική. - Τι συμβαίνει τι καταστράφηκε;
Χρησιμοποίησε όλα τα φιλμ που τις πήραμε στα γενέθλιά της.
- Όλα; - Όλα, δεν άφησε ούτε ένα.
Σούζι!
Είναι έγκλημα η δημιουργικότητα σε αυτή την οικογένεια.
Πολύ καλά, λοιπόν. Θα πληρώνουμε κάθε μήνα για ένα φιλμ;
Ένα φιλμ το μήνα;
Συνειδητοποιούν ότι, μέχρι να δω όλες τις φωτογραφίες μου,
θα είμαι μεσήλικας;
Έχεις 24 φιλμ, σωστά;
Ναι.
2,99 το κάθε ένα για εμφάνιση, μας κάνει 71 δολάρια και 76 σεντς.
- Δεν είμαστε δίκαιοι. - Ω, αγάπη μου...
- Είμαστε; - Γι' αυτό σ' αγαπώ.
Παρακαλώ... θα μπορούσατε να μην το κάνετε μπροστά μου;
Λοιπόν, ότι πεις.
Φάτε το φαγητό σας, ελάτε.
Δεν έχει σειρήνα, βλάκα. Είναι μπετονιέρα.
Σε παρακαλώ, μην αποκαλείς τον αδερφό σου βλάκα!
Φιλαράκο, έλα, το τσιμέντο στο μπολ, σε παρακαλώ.
Δεν είναι τσιμέντο, είναι τα δημητριακά μου!
Σωστά.
Σχολείο!
- Γεια σου, μπαμπά. - Αντίο γλυκιά μου.
- Γεια σου, μπαμπά! - Γεια, Σούζι!
Σούζι!
- Τι είναι αυτό; - Είναι το νέο σου σκουφί, γλυκιά μου.
- Νόμιζα ότι παράτησες το πλέξιμο. - Ω, όχι, ακόμη πλέκω.
Σούζι! Βάλε το σκουφί σου, κάνει κρύο!
- Πολύ καλά, Σούζι! - Σκάσε!
Όχι, πραγματικά σου πάει!
Πρόκειται για μια πράξη εξευτελισμού.
Ελα, έχουμε αργήσει!
Οθέλλος! Τι είναι αυτό; Ακούγεται σαν μύθος.
Αυτός ο τύπος φαινόταν αρκετά ηλίθιος με τόσο μαύρο μακιγιάζ.
- Ποιος; - Αυτός με τα δύο μικρά ονόματα.
- Lawrence Oliver. - Τι χαμένος!
- Κλαρίσσα! Έλα, πάμε. - Μιλάω στη Σούζι.
Ναι, και εγώ περίμενα ώρες να τελειώσει η σκατοταινία
της Λέσχης Κινηματογράφου...
- ... και θέλω να φύγω από δω. - Κι εγώ χάρηκα που σε είδα, Μπράιαν.
- Θα έρθεις ή όχι; - Ναι... ναι...
Τα λέμε, Σούζι.
Σούζι!
Γεια σου, Ρέι!
- Πώς σου φάνηκε ο Μουρ; - Ποιος;
Ο Οθέλλος.
Ήταν εκπληκτικό!
Ήταν πραγματικά... απίστευτο!
Λατρεύω αυτό το θεατρικό. Έχουμε άλλο ένα κοινό ενδιαφέρον.
Τι άλλο έχουμε κοινό;
Δεν ξέρεις;
Σκατά!
- Δεν υπάρχει πρόβλημα. - Μην ανησυχείς, θα βοηθήσω.
Παλιο-βιβλία Ούτε καν τα διαβάζω...
Σούζι, τι κάνεις το Σάββατο;
- Είσαι στ' αλήθεια από την Αγγλία; - Ναι.
Είσαι όμορφη, Σούζι Σάλμον.
- Ξέχνα το! - Είναι άσεμνο!
Με ακούς;
- Αυτό το μοντέλο δεν έχει στήθος! - Ουτε μάτια ή στόμα έχει.
Αλλά μας είπατε να ζωγραφίσουμε το πρόσωπο.
Οι περιττές ανατομικές προσθήκες σου, έκαναν τον Έλλις να ενθουσιαστεί.
Έκλεψε τη ζωγραφιά μου!
Ναι! Και τώρα γέμισε με εικόνες γυμνών γυναικών ολόκληρο το σχολείο.
Για προχωράτε!
- Κύριε, μου δίνετε τη ζωγραφιά μου; - Φυσικά και όχι.
Με άκουσες, Σινγκ; Πήγαινε!
Συνάντησέ με στο Εμπορικό, το Σάββατο, στις δέκα.
Τώρα!
- Σε ποιο σημείο του Εμπορικού; - Στο κιόσκι στον κήπο.
- Γεια! - Μπαμπά!
Όχι, όχι, όχι! Πνίγομαι! Χρειάζομαι αέρα!
- Πώς πέρασες τη μέρα σου; - Καλά. Μπάκλεϊ, πλύνε τα χέρια σου!
Πήγαινε, φιλαράκο! Μετά θα παίξουμε.
- Ήρθε η Σούζι μαζί σου; - Όχι.
Έχει αργήσει.
- Λίνζι, που είναι η αδερφή σου; - Τι;
- Η αδερφή σου; - Πήγε στη Λέσχη.
Τι έχει για δείπνο, αγάπη μου;
Πάει.
Ελπίζω αυτό να ήταν η εργασία για το σπίτι.
Έι, είσαι το κορίτσι των Σάλμον, έτσι;
Ναι.
Με θυμάσαι; Με Θυμάσαι! Ζω λίγο παρακάτω στο δρόμο, στο πράσινο σπίτι.
- Είμαι ο κος Χάρβεϊ. - Γεια.
Γεια σου, πώς είσαι;
- Τι κάνουν οι γονείς σου; - Καλά.
Καλά! Δώστους χαιρετίσματα.
Ξέρεις, είσαι το κατάλληλο πρόσωπο που συνάντησα.
Μόλις έφτιαξα αυτό το πράγμα και χρειάζομται μια δεύτερη γνώμη.
Σε πειράζει να ρίξεις μια ματιά;
Ξέρετε κ. Χάρβεϊ, πρέπει να επιστρέψω σπίτι.
Εντάξει...
Εργάστηκα σκληρά για αυτό και ήθελα να το δείξω σε κάποιον...
Αλλά δεν πειράζει.
Σίγουρα τα άλλα παιδιά στη γειτονιά θα ενθουσιαστούν.
Αλήθεια;
Ναι, Είναι εξαιρετικό. Πραγματικά ωραίο.
Ελα! Μόνο για δύο λεπτά.
Έτσι κι αλλιώς έχεις ήδη καθυστερήσει.
- Δεν βλέπω τίποτα. - Όχι;
Θα πρέπει να είσαι πιο παρατηρητική, Σούζι.
Τι είναι;
- Έπλυνα τα χέρια μου! - Κόλλα το.
Εντάξει.
Ευχαριστώ πολύ.
- Φασόλια. Όχι! - Γιατί;
- Μόνο ένα. - Ένα φασόλι;
Περιποιημένο, ε;
- Θέλεις χοιρινή μπριζόλα, γλυκιά μου; - Ναι, ευχαριστώ.
Βλέπεις; Κοίτα την αδερφή σου.
Ναι, αφού είναι μεγαλύτερη!
Το έφτιαξα για τα παιδιά της γειτονιάς.
Σκέφτηκα ότι ίσως θα μπορούσαν να το χρησιμοποιήσουν σαν λέσχη...
...ή ξέρω γω...
Θέλεις να είσαι η πρώτη που θα το δοκιμάσει;
Σοβαρά;
Ναι, φυσικά! Ελα! Θα είναι διασκεδαστικό, μπες.
Αν φας και τα δύο, μπορείς να δεις τηλεόραση μαζί μου.
Αυτό είναι!
Τέλειο!
Δεν της αρέσουν τα φασόλια.
Βάλε της κι άλλα στο πιάτο. Θα την βάλω να τα φάει όλα.
- Γιατί εκείνη δεν τρώει φασόλια; - Εντάξει, θα της βάλω φασόλια...
- Είναι πολύ καλά. - Κοίτα αυτό.
Αυτό είναι.
Γέμισέ το. Νομίζεις ότι ο Ποπάι τρώει μόνο σπανάκι;
Έχει και φασόλια μέσα στην κονσέρβα.
Σαν στο σπίτι σου.
Είναι πραγματικά καλό, κε Χάρβεϊ.
Ναι, είναι καλό. Εσείς τα παιδιά θα θέλατε ένα μέρος για να αράζετε.
Κάθισε! Ορίστε.
- Σου αρέσει; - Ναι.
- Λες να είναι ακόμα στο Εμπορικό Κέντρο; - Ναι.
- Με την Κλαρίσσα.
Μπορούσε τουλάχιστον να τηλεφωνήσει.
Ένα κορίτσι 14 χρονών ξέρει πώς να χρησιμοποιεί το τηλέφωνο.
Όχι, καταλαβαίνω, καταλαβαίνω. Θα της μιλήσω όταν γυρίσει.
Με τα πράγματα όπως αυτό, ξέρεις...
...ζωάκια και μερικά παιχνίδια. Σας αρέσουν τα παιχνίδια...
Μερικά κεριά και μικρές φιγούρες, όπως οι άγγελοι...
Πολύ γλυκό.
Και ξέρεις, όλα αυτά τα μικρά πράγματα...
Και ορίστε! Φαίνεται καλό με όλα τα κεριά και τα πάντα, έτσι;
Και υπάρχει ένας κανόνας. Δεν επιτρέπονται ενήλικες!
Ωραίος σκούφος. Μου αρέσει ο σκούφος σου πάρα πολύ.
Θέλεις ένα αναψυκτικό, Σούζι;
- Πραγματικά, θα πρέπει να φύγω. - Όχι, να είσαι ευγενική.
Πρέπει να είσαι ευγενική Να είσαι ευγενική.
Αυτός είναι άλλος ένας κανόνας.
Είναι ζεστά εδώ μέσα.
Ζεσταίνεσαι;
Μπορείς να βγάλεις το παλτό σου, αν θέλεις.
- Είσαι πολύ όμορφη, Σούζι. - Σας ευχαριστώ.
Έχεις αγόρι;
Όχι; Το ήξερα! Δεν είσαι σαν τα άλλα κορίτσια.
Κε Χάρβεϊ...
Είναι καλά εδώ κάτω, ε; Είναι μοναδικά, έτσι;
Ναι, Είναι πολύ ιδιαίτερα.
- Πρέπει να φύγω. - Δεν θέλω να φύγεις.
Δεν θα σου κάνω κακό, Σούζι.
Αν τη δείτε πάρτε μας, σας παρακαλώ; Σας ευχαριστώ.
- Δεν είναι στους Στεντς. - Που είναι τα κλειδιά μου;
Που είναι;
Δεν ξέρω. Στο μπολ δίπλα από την πόρτα;
Πού πας; Τζακ, δεν μπορείς να περιμένεις;
- Τζακ, περίμενε την Αστυνομία! - Μείνε κοντά στο τηλέφωνο.
Θα της τα ψάλουν...
- Πήγαινε στο κρεβάτι, γλυκιά μου. - Εντάξει.
Παιδιά! Αυτό είναι η μικρή μου κόρη, η Σούζι.
Δεν ήρθε σπίτι από το σχολείο ακόμα. Την είδατε;
- Όχι. Όχι δεν είδα κανέναν. - Όχι;
Κυρία μπορείτε να κοιτάξετε αυτό; Έχετε δει αυτό το κορίτσι;
Λυπάμαι, φίλε.
Δείτε αυτή τη φωτογραφία, παρακαλώ.
Η μικρή μου κόρη δεν γύρισε στο σπίτι.
Να κοιτάξουμε!
Κυρία έχετε δει αυτό το κορίτσι; Παρακαλώ, ρίξτε μια ματιά!
Η Σούζαν λείπει εδώ και... τέσσερις ώρες;
Σούζι. Την φωνάζουμε Σούζι. Ναι, λίγο παραπάνω από τέσσερις ώρες.
- Η πρώτη φορά που το σκάει από το σπίτι; - Δεν το έσκασε. Αγνοείται.
Έχετε προβλήματα στο σπίτι; Οικογενειακές δυσκολίες...;
Όχι, δεν υπάρχει πρόβλημα.
Είναι ένα χαρούμενο κορίτσι... ένα χαρούμενο παιδί.
- Ποτέ δεν το έχει κανακάνει, ντετέκτιβ. - Καταλαβαίνω, πρέπει να...
- Λείπει. Πάνατ έρχεται σπίτι - ...γνωρίζουν τι συμβαίνει.
- Τίποτα δεν συμβαίνει, χάθηκε! - Καταλαβαίνω.
- Τα λέμε παιδιά. - Να προσέχεις!
Μπαμπά!
Συγγνώμη! Συγνώμη για τη διακοπή. Το όνομά μου είναι Τζακ Σάλμον...
Μπαμπά!
Θα μπορούσατε να κάνετε μια λίστα με τους φίλους της;
Ονόματα και διευθύνσεις...
Ναι, φυσικά.
Μια περιγραφή τι φορούσε.
Θα μπορούσα να σας πω τώρα, Αν θέλετε να το σημειώσετε.
Φορούσε ένα χειροποίητο σκούφο...
Μαμά! Μπαμπά!
Επίσης, φοράει...
Αλλά φορούσε ροζ γάντια.
Είχε ένα μπεζ σακίδιο.
Μαμά!
Όχι!
Ασφαλίστε εκείνη τη γωνία!
Ιησούς Χριστός! Αποκλείστε την υπόλοιπη περιοχή
πριν έρθει όλη η γειτονιά.
Τοποθετήστε την ομάδα έρευνας στο σχολείο.
Τι είναι αυτό;
Βρήκαμε κάποια πειστήρια στο χωράφι με τα καλαμπόκια,
πίσω από το σχολείο.
Βρέθηκε κοιλότητα στο χώμα, με πολλά μπάζα,
κυρίως σπασμένα ξύλα και καφάσια.
Πιστεύουμε ότι είναι τα απομεινάρια κάποιου είδους κατασκευής.
Και η Σούζι;
Δεν τη βρήκαμε, κα Σάλμον.
Αυτό είναι καλό, έτσι; Εννοώ ότι, βρήκαν το σκούφο της, αλλά όχι...
Αυτό σημαίνει ότι δεν ξέρουμε αν ήταν καν εκεί, σωστά;
Είναι προτιμότερο, έτσι;
Βρήκαμε, επίσης και αίμα.
Μια σημαντική ποσότητα αίματος.
Λυπάμαι πολύ.
- Θα το ξεπεράσουμε. - Πως;
Θα σας φροντίζω. Θα μας φροντίζω όλους.
- Δεν μπορείς. - Θα τα διορθώσω όλα.
Δεν μπορείς να το διορθώσεις αυτό, Τζακ.
Θα τη βρούμε. Σου υπόσχμαι ότι θα τη φέρουμε πίσω.
- Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας. - Δεν υπάρχει πρόβλημα.
- Καλή σας μέρα! - Επίσης.
- Ο κύριος Χάρβεϊ; - Ναι.
- Είμαι ο Ντετέκτιβ Λεν Φένερμαν. - Πώς είστε;
- Έχετε χρόνο για κάποιες ερωτήσεις; - Βέβαια, περάστε.
Σας ευχαριστώ.
Φυσικά, γνωρίζω τον λόγο της επίσκεψής σας.
Νομίζω πως όταν κάτι τέτοιο συμβαίνει, πάντα κατηγορείς τον εαυτό σου.
Το μόνο που σκέφτομαι τώρα είναι...
πως και δεν είδα κάτι ή δεν άκουσα κάτι...
...Επειδή αυτό το κορίτσι σίγουρα θα πρέπει να έβαλε τις φωνές.
- Θέλετε; - Όχι, σας ευχαριστώ.
Αλλά αν μπορούσατε να θυμηθείτε, φορούσε ένα μπουφάν μπλε με κίτρινες ρίγες.
Μοιάζει πολύ με αυτό.
- Αυτό το μπλε παλτό εδώ; - Το σκούρο μπλε παλτό.
Και στη δεύτερη εικόνα μπορείτε να δείτε το παντελόνι που φορούσε.
Όχι. Όχι, δεν θυμάμαι τίποτα.
- Αλλά ήσασταν σπίτι εκείνη τη μέρα; - Τι μέρα;
"Την περασμένη Τετάρτη;
Την περασμένη Τετάρτη... Όχι, ήμουν στο σπίτι όλη την ημέρα.
Πιθανώς να βγήκα για κάτι δουλειές, αλλά...
...Ήμουν εδώ όλη την ημέρα, σχεδόν.
Ωραία. Σας ευχαριστώ.
Είστε παντρεμένος;
- Ήμουν. - Αλλά έχετε παιδιά.
- Όχι. Θα ήθελα, αλλά... - Σας πειράζει να ρίξω μια ματιά;
- Τα φτιάχνω όλα μόνος μου. - Αλήθεια;
Ναι, όλα αυτά, τα βερνικώνω. Κάνω όλες τις λεπτομέρειες και τα έπιπλα.
Παλιά έφτιαχνα καλύβες, αλλά δεν υπάρχει πια ζήτηση, στις μέρες μας.
Ισως περνώ πολύ χρόνο με αυτά τα πράγματα. Είμαι τελειομανής θα έλεγα.
- Ω, μα αυτό φαίνεται. - Σας ευχαριστώ.
Καταπληκτική τεχνική.
Ρίσκαρα προσπαθώντας κάτι νέο και ανακάλυψα ένα κρυφό μου ταλέντο.
- Τι είναι αυτό, κάτω από τις σκάλες; - Αυτό είναι το υπόγειο.
Μπαμπά;
Είναι νεκρή, έτσι;
Γλιστρούσα μακριά...
Έτσι αισθανόμουν...
Η ζωή με εγκατέλειπε...
Αλλά δεν φοβόμουν...
μετά θυμήθηκα...
...υπήρχε κάτι που έπρεπε να κάνω...
Κάπου έπρεπε να βρίσκομαι...
Ρέι;
Ρέι!
Αν αγόραζα μια ώρα αγάπης. Αν αυτό μόνο μού δινόταν.
Μια ώρα αγάπης πάνω σ' αυτή τη γη...
...θα έδινα την αγάπη μου να σε δω...
για λίγο ακόμη...
- Είσαι ο "Moor"; - Γιατί ρωτάς;
Νομίζω ότι αυτό σου ανήκει.
Που το βρήκες;
Το βρήκα.
Διαβάζω ποίηση. Γράφεις αρκετά καλά.
- Δεν έχεις τίποτα άλλο να κάνεις; - Σου λείπει, έτσι;
Ποτέ δεν έμαθα τι σημαίνει θάνατος.
Πίστευα πως ο άνθρωπος χάνεται... παγώνει...
- Θέλεις να πεις πως πάει... έφυγε. - Κι αν δεν έχει φύγει;
Κι αν είναι ακόμα εδώ;
- Δεν πρέπει να το κάνεις αυτό! - Τι;
- Ποια είσαι εσύ; - Σε είδε. Εκείνη η κοπέλα.
- Νομίζω ότι το χέρι μου την άγγιξε. - Ναι αυτό μόνο είναι αρκετό.
Θα το φέρει βαριά για το υπόλοιπο της ζωής της.
Υποτίθεται πως δεν έπρεπε να κοιτάς στο παρελθόν. Πρέπει να προχωρήσεις.
Έι! Περίμενε! Γύρνα πίσω. Ποια είσαι;
- Η Χόλυ. Η Χόλυ Γκολάιτλι. - Δεν ακοκύγεται για πραγματικό όνομα.
Δεν είναι. Το δανείστηκα. Μπορείς να το κάνεις εδώ πάνω.
Εδώ πάνω; Εννοείς στον Παράδεισο.
- Είσαι αστεία. - Τι βρίσκεις αστείο;
Εδώ δεν είναι Παράδεισος. Δεν έφτασες ακόμη εκεί.
Τι είναι αυτό το μέρος;
Στην πραγματικότητα δεν είναι ένα μέρος και επίσης
δεν είναι το "άλλο" μέρος.
Είναι λίγο και από τα δύο.
- Τι είναι αυτό; - Εκεί πηγαίνουμε.
Η Χόλυ είπε πως υπάρχει ένας απέραντος Παράδεισος. Πέρα απ΄όσα γνωρίζαμε.
Εκεί δεν υπήρχε χωράφι με καλαμπόκι, καμία μνήμη, κανένας τάφος.
Αλλά ακόμη δεν κοιτούσα το υπερπέραν.
Ακόμη κοιτούσα το παρελθόν.
Δεν μπορείς να επιστρέψεις.
- Ποια είσαι; - Τέλειωσε. Έλα μαζί μου.
Δεν σε γνωρίζω. Γιατί είσαι εδώ;
Πρέπει να αφήσεις τη Γη. Είσαι νεκρή, Σούζι. Πρέπει να φύγεις.
Πρέπει να πάω σπίτι μου.
Μπαμπά!
Ο δολοφόνος μου άρχισε να αισθάνεται ασφαλής.
Ήξερε ότι οι άνθρωποι θέλουν να προχωρήσουν στη ζωή τους.
Πρέπει να ξεχάσουν.
Επαναπαύθηκε με αυτή του τη σκέψη. Κανείς δεν τον έψαχνε.
Αλλά υπήρχε ένα πράγμα, που ο δολοφόνος μου δεν κατανοούσε.
Δεν κατανοούσε, πόσο πολύ ένας πατέρας μπορεί να αγαπάει
το παιδί του.
Μπαμπά!
Εντάξει! Όλα θα πάνε καλά. Ξέρει πως είμαι εδώ.
Ο μπαμπάς μου ξέρει ότι είμαι εδώ.
Ήμουν ακόμη μαζί του.
Δεν είχα χαθεί, ή παγώσει, ή εξαφανιστεί.
Ήμουν ζωντανή... ήμουν ζωντανή μέσα στον δικό μου, τέλειο κόσμο.
Μπαμπά...
Είδα τη Σούζι.
Ήρθε στο δωμάτιό μου... Με φίλησε στο μάγουλο...
Ελάτε δω, φιλαράκο!
Την είδα κι εγώ.
- Μπαμπά; - Ναι;
Νομίζω ότι ακούει.
Χρησιμοποίησε όλα τα φιλμ που της πήραμε για τα γενέθλιά της.
Όλα;
Εϊναι έγκλημα να είσαι δημιουργικός σ' αυτή την οικογένεια.
Θα πληρώνουμε για ένα φιλμ κάθε μήνα;
Ένα φιλμ κάθε μήνα;
Τις πήρα.
Κοίτα τις, μερικές από αυτές είναι καλές.
Αγάπη μου, γιατί δεν δίνεις για εμφάνιση όλα τα φιλμ;
Αυτό το ένα φιλμ το μήνα είναι... είναι...
Αυτή είναι σχεδόν καλλιτεχνική πόζα.
- ...είναι τρελό, αγαπη μου, είναι τρέλα. - Γιατί;
Θέλω να πω, γιατί θέλεις να το τραβήξεις αυτό το θέμα;
Δεν θέλω να το τραβήξω. Κάναμε μια συμφωνία.
Δεν υπάρχει καμιά συμφωνία, Τζακ.
Φένεμαν. Λεν, έπρεπε να σου τηλεφωνήσω.
Η Σούζι ήταν έξυπνο παιδί. Δεν θα έφευγε ποτέ να με έναν ξένο.
Θα έπρεπε να είναι κάποιος που ήξερε. Κάποιος ντόπιος.
Κοίτα. Σου έχω ένα όνομα. Στην πραγματικότητα έχω πολλά ονόματα.
- Ρόναλντ Ντράιβερ. - Έχεις διεύθυνση;
Λεν, σου έχω άλλο ένα όνομα.
Είναι θυρωρός. Μάικλ Γκίτσελ.
Κάτι δεν πάει καλά μ' αυτόν. Στο λέω.
Γκάρι Ντέιβις.
- Πώς είπες; - Ντέιβις.
- Έργαζεται στο Τμήμα Σαϊντε. - Εντάξει, θα το ελέγξω.
Έχω τη διεύθυνση εδώ. Πειράζει να πεταχτώ και να ρίξω μια ματιά,
μόνος μου;
- Φένερμαν. - Έχεις ελέγξει τον Φρεντ Περέττι;
- Ποιον; - Περέττι. Π-Ε-Ρ-Ε-Τ-Τ-Ι.
Έχω την εκκαθαριστική δήλωσή του. Δεν μ' αρέσει καθόλου.
Το έχω αναλάβει, καταλαβαίνεις;
Λεν, βρήκα έναν άλλο.
Τζακ, άκου, έχε μου εμπιστοσύνη... Εντάξει;
Θα τον πιάσουμε αυτόν τον τύπο.
Χαίρομαι που είσαι εδώ, μόλις θα σ' έπαιρνα.
Ναι, έλαβα το μήνυμά σου.
Πήγα στο Δημόσιο Αρχείο. Έχω όλα τα πράγματά του εδώ.
Ξέρω ότι ερευνάς τους προφανείς υπόπους.
Καταδικασμένους για πλημμέλημα, παιδεραστές, και καταλαβαίνω το γιατί...
Λεν... αλλά νομίζω πως το βλέπεις από λάθος προοπτική.
- Μελ... - Χέρμαν Στόλφους. Ακριβώς απέναντι.
Φαίνεται απόλυτα φυσιολογικός, Αλλά, Λεν, φοράει πάνες.
Ο Χέρμαν είναι 80 χρονών.
Τον ακολούθησε στο σούπερ μάρκετ, το καλάθι ήταν γεμάτο από αυτές.
Έχει πρόβλημα στον προστάτη.
Πρέπει να κοιτάξουμε προς τα πίσω. Το οικογενειακό ιστορικό.
Κοιτάμε το οικογενειακό ιστορικό,
ποινικό φάκελλο, ψυχολογικά προβλήματα...
- Τζακ, αυτό δεν αλλάζει τίποτα. - Μήπως σου ανέφερα τους φόρους;
Λεν, μπορείς να συμπεράνεις πολλά πράγματα για τους άνθρωπους από τους φόρους τους.
Σε παρακαλώ, μπορείς να σταματήσει πια;
Να σταματήσεις. Δεν μπορείς να το αφήσεις;
Τζακ, ξέρω πως πέρασαν έντεκα μήνες.
Ξέρω πως προσπαθείς να το αντιμε- τωπίσεις με τον τρόπο σου, αλλά...
...εκείνη δεν ανταπεξέρχεται πολύ καλά.
Χρειάζεται βοήθεια, Τζακ.
Χρειάζεται κάποιον να τη βοηθήσει να το ξεπεράσει.
Η γιαγιά ήρθε! Η γιαγιά! Η γιαγιά ήρθε!
- Τι κάνει η μητέρα μου εδώ; - Κοίτα. Δεν τα βγάζεις πέρα, σωστά;
Ο Λεν ανησυχεί, εγώ ανησυχώ. Η μητέρα σου προσφέρθηκε να βοηθήσει.
Εσύ την προσκάλεσες να έρθει;
Γεια σου, μαμά! Πρόσεχε τα μαλλιά, γλυκιά μου.
Για να σε δω, τρως;
Αυτά είναι μόνο;
Αστειεύεσαι! Αυτά είναι μόνο το μακιγιάζ μου.
Ω, είσαι θανάσιμα όμορφος, Τζακ!
- Γεια. - Λίνζι, αγάπη μου δεν θα χαιρετίσεις;
Αυτή το κορίτσι με μισεί.
- Πως το πίνεις, Τζακ; - Αλήθεια, δεν πίνω αυτές τις μέρες.
Ω, αυτό είναι το πρόβλημά σου με λίγα λόγια.
- Είμαστε ακόμα οικογένεια; - Φυσικά και είμαστε μια οικογένεια!
Η μητέρα σας περνάει κρίση ο πατέρας σας είναι ένα ράκος.
Και αυτό τι σε κάνει εσένα;
Είμαι επικεφαλής.
Σταμάτα!
Πολύ καλά! Εντάξει!
Είσαι το κορίτσι των Σάλμον, σωστά;
Σύμφωνοι!
Πολύ καλά!
Κάτσε!
Γιαγιά.
- Ξέρω πού είναι η Σούζι. - Η Σούζι πήγε στα ουράνια, μωρό μου.
Η Λίνζι λέει πως δεν υπάρχει Παράδεισος.
Εντάξει λοιπόν, πέθανε.
- Εσύ μπορεί να πεθάνεις σύντομα. - Γιατί το λες αυτό;
Επειδή είσαι ηλικιωμένη.
Μια 35άρα δεν είναι ηλικιωμένη.
Έχεις εισπνεύσει πολύ από αυτό το βερνίκι νυχιών.
Εν πάση περιπτώσει, τίποτα δεν θα μου συμβεί. Ξέρεις γιατί;
Επειδή παίρνω το φάρμακό μου κάθε μέρα.
Γιαγιά... είναι εδώ.
- Τι; - Η Σούζι.
Η Σούζι βρίσκεται στο ενδιάμεσο.
Ήμουν στον Γαλάζιο Ορίζοντα μεταξύ ουρανού και γης.
Οι μέρες δεν άλλαζαν... και κάθε νύχτα... ονειρευόμουν το ίδιο όνειρο.
Η μυρωδιά της νωπής γης... η κραυγή που κανείς δεν άκουσε.
Ο ήχος των κτύπων της καρδιάς μου, σαν ένα σφυρί σε καρφί.
Και εγώ τις άκουγα να με καλούν... τις φωνές των νεκρών.
ήθελα να τις ακολουθήσω... να βρω μια διέξοδο.
Αλλά πάντα επέστρεφα στην ίδια πόρτα.
Και φοβόμουν.
Ήξερε ότι αν έμπαινα εκεί μέσα... δεν θα ξανάβγαινα ποτέ.
Ο δολοφόνος μου μπορούσε να ζει την ίδια στιγμή για πολύ χρόνο.
Μπορούσε να τρέφεται από μία μνήμη. Ξανά και ξανά.
Ήταν κτήνος... απρόσωπος... αχανής.
Αμέσως μετά, όμως, ένιωθε το κενό να επανέρχεται...
Και την ανάγκη να ορθώνεται ξανά.
- Έλα! - Εδώ;
Όταν ήρθε το καλοκαίρι...
...παρατήρησε ένα ζευγάρι που τρύπωνε στο χωράφι με το καλαμπόκι.
άρχισε να τους ακολουθεί... και παρακολουθούσε.
- Θα έρθεις στο κρεβάτι; - Ναι, σύντομα.
Ο Μπάκλεϊ το ζωγράφισε, σωστά;
Ναι, είπε αυτό είναι το σπίτι μας, αυτό το Αστ. Τμήμα...
...και ότι αυτός είσαι εσύ.
Αυτό είμαι εγώ;
Ναι, σε έκανε αρχηγό της Αστυνομίας, οπότε...
- Πάχυνα 10 κιλά. - Πρέπει να είναι...
Οι κίνδυνοι της δουλειάς γραφείου.
Θέλω να αναφέρω μια...
Γιατί δεν κάθεσαι;
Ζω με αυτό κάθε μέρα.
- Τι γίνεται με τον γάμο σας; - Ποιον γάμο;
Ο Τζακ κοιμάται διαβάζοντας.
Πρέπει να βρούμε έναν τρόπο για να συνεχίσεις.
- Δεν έχεις άλλη επιλογή. - Μαμά, το αντιμετωπίζω...
Δεν μπορείς να τα παρατήσεις. Πρέπει να... διάνα!
Μαμά, είναι μαγειρικό κρασί, σε παρακαλώ, σε παρακαλώ.
Πρέπει να βρεις έναν τρόπος και να ζήσεις με αυτό.
Να ζήσω με αυτό! Ζω με αυτό!
Δεν μπαίνεις στο δωμάτιο της Σούζι.
Δεν θές να αγγίζουν τα πράγματά της!
Έχεις έναν τάφο στη μέση του σπιτιού σου!
Αγάπη μου, πιστεύεις πραγματικά ότι σφραγίζοντάς το,
ο πόνος θα περάσει;
Η μαμά μου πήγε όσο πιο μακριά μπορούσε.
Βρήκε δουλειά σε ένα μικρό οπωρώνα στις παρυφές της Σάντα Ρόζα.
Η δουλειά ήταν σκληρή, αλλά δεν την πείραζε.
Αν τη ρωτούσε κανείς, έλεγε ότι είχε δύο παιδιά.
Και η Λίνζι, που έλεγε πάντα ότι δεν πιστεύει στην αγάπη...
...την βρήκε έτσι κι αλλιώς.
Και νατη... η στιγμή που δεν θα έχω ποτέ.
Η μικρή μου αδελφή με είχε ξεπεράσει.
Ωρίμαζε.
Τι συμβαίνει; Νόμιζα ότι θα ήσουν ευτυχισμένη.
Είμαι ευτυχισμένη.
Είμαι πολύ χαρούμενη.
Τότε γιατί κλαις;
Πιστεύεις ότι δεν ήθελε να τον φιλήσει;
Όχι, ήθελε.
Ήθελε να τον φιλήσει πάρα πολύ.
Πάντα θα παρατηρούσα τον Ρέι...
ήμουν στον αέρα γύρω του...
...Ήμουν στα παγωμένα χειμωνιάτικα πρωϊνά που περνούσε μετη Ρουθ Κόννορς...
...αυτό το παράξενο αλλοπαρμένο κορίτσι...
...που τόσο εύκολα αποδεχόταν την ύπαρξη των νεκρών ανάμεσα στους ζωντανούς.
Και κάποιες φορές, ο Ρέι θα με σκεφτόταν...
...αλλά άρχισε να αναρωτιέται...
...ίσως ήρθε η ώρα να βάλει στην άκρη αυτή τη θύμηση.
Ίσως ήρθε η ώρα να με αποχωριστεί.
Συγγνώμη!
Λίνζι, πέτα το!
Ο δολοφόνος μου είχε τελικά συντονισμένο ένστικτο...
...Ήξερε ότι η αδερφή μου άρχισε να αναρωτιέται...
...για τον μοναχικό άνδρα που ζούσε στο πράσινο σπίτι.
Φαινόταν να τον περικυκλώνει.
Και αυτός αγανάκτησε.
Άρχισε να αισθάνεται μια οικεία λαχτάρα.
- Μαμά, κοίτα! - Μια στιγμή.
- Πρόσεχε, αγάπη μου! - Μαμά.
Όμορφα λουλούδια...
Μαμά, κοίτα!
Μπαμπά, κοίτα με.
Κε. Σάλμον! Γεια!
Τι είναι αυτό;
- Ένα έργο στο οποίο εργάζομαι. - Είσαι κυνηγός;
Πάπιες.
- Είναι παγίδα, σωστά; - Ναι.
- Πιάνουν αυτά τα πράγματα; - Ω, ναι.
Το σημαντικό είναι το καμουφλάζ. Η τέχνη του καμουφλάζ και υπομονή.
Χρειάζεται πολύ υπομονή. Να κάθεσαι για ώρες στο σκοτάδι.
Πάντα μου άρεσε η εξοχή.
Κε Σάλμον...
Δεν είχα την ευκαιρία να νας δώσω τα συλλυπητήριά μου,
για την απώλεια σας.
Μπαμπά.
- Επιτρέψτε μου να σας βοηθήσω. - Δεν πειράζει. Τα καταφέρνω.
Όχι δεν υπάρχει πρόβλημα.
Εντάξει, ευχαριστώ.
- Ευχαριστώ κύριε Χάρβεϊ. - Χαρά μου.
Έχει ένα υπέροχο άρωμα.
Κοιτάξτε εμένα!
Έχει ένα υπέροχο άρωμα.
Μπαμπά.
Μπαμπά, κοίτα με.
Νομίζω πως είναι ώρα να πάτε σπίτι σας, κ. Σάλμον.
Πηγαίνετε σπίτι!
Συγγνώμη.
Δεν μπορώ να βοηθήσω!
Τι της έκανες;!
Ώ; Τι έκανες στην κόρη μου;
Αυτό πρέπει να σταματήσει, Τζακ! Παραλίγο να συλληφθείς απόψε.
Είσαι τυχερός που ο Τζορτζ Χάρβεϊ αρνήθηκε να καταθέσει μήνυση.
Τυχερός;
Ο πατέρας σου άνοιξε τρύπα στην πόρτα του!
Έπρεπει να του ανοίξει μια τρύπα στο κεφάλι.
- Λίνζι, σε παρακαλώ! - Τ' ακούς, Τζακ;
Αυτό το παράδειγμα δίνεις στα παιδιά σου; Κατηγορώντας τους γείτονες;
- Δεν είναι τρελός! - Δεν είπα αυτόι.
Τότε γιατί δεν ακούς τι σου λέει;
Γιατί χρειάζονται αποδεικτικά στοιχεία, Λίνζι.
Δεν μπορείς να επιρίπτεις ευθύνες στον Τζορτζ Χάρβεϊ,
χωρίς αποδεικτικά στοιχεία.
- Στοιχεία, χρειάζονται αποδείξεις. - Είσαι αξιολύπητος.
Γιατί απλά δεν το παραδέχεσαι; Σταμάτησες να την ψάχνεις, εδώ και πάρα πολύ καιρό.
Έτσι ακριβώς.
Καιρός να το αφήσουμε πίσω μας. Διήρκησε πολύ καιρό.
- Αυτό πρέπει να σταματήσει. - Μπαμπά...
Τα πράγματα θα ακολουθήσουν τη φυσική τους πορεία, Λίνζι.
Λεν, εκτιμώ όλα όσα έχεις κάνει. Ήσουν πραγματικός φίλος.
Αυτό ισχύει, επίσης, και για την Άμπιγκέιλ.
Ήσουν καλός φίλος και για τους δύο μας.
Ο φόνος αλλάζει τα πάντα.
Υπότιτλοι: G P A r
Όταν ζούσα, ποτέ δεν μίσησα κανέναν, αλλά τώρα μόνο μίσος, είχα μέσα μου.
Τον θέλω νεκρό!
Τον θέλω κρύο, νεκρό, και χωρίς αίμα στις φλέβες!
Κοίτα με! Κοίτα τι μου έκανε!
Τι είμαι τώρα; Το νεκρό κορίτσι;
Το χαμένο κορίτσι; Το αγνοούμενο κορίτσι;
Όχι, δεν είμαι τίποτα!
Ήμουν χαζή!
Δεν το ελέγχεις αυτό, Σούζι.
Δεν του αανήκεις. Μπορείς να ελευθερωθείς απ' αυτόν.
Αλλά όχι σε αυτόν τον κόσμο.
Τι ξέρεις εσύ; Δεν ξέρεις τίποτα. Αυτός ο άνθρωπος μου αφαίρεσε τη ζωή!
Θα δείς, Σούζι. Στο τέλος, θα καταλάβεις.
Όλοι κάποτε πεθαίνουν.
- Μπράιαν! - Προχώρα.
Μπαμπά!
Συνειδητοποίησα τι είχα κάνει. Τον ώθησα να σταματήσει...
Τον ώθησα πίσω στο χρόνο.
Ξέρω ότι είσα εσύ!
Έλα!
Έλα να με αντιμετωπίσεις!
Με ακούς, καριόλη;
Μακριά από μένα!
Σκατά!
Σταμάτα!
Μπράιαν, σταμάτα!
Μπαμπά!
Όχι!
Μπράιαν, σταμάτα!
Άφησέ τον!
- Είναι νεκρός! - Έλα!
Τότε κατάλαβα... ποτέ δεν θα με εγκατέλειπε...
...Ποτέ δεν θα με θεωρούσε νεκρή.
Ήμουν η κόρη του... και ήταν ο πατέρας μου.
Και με είχε αγαπήσει... όσο πιο πολύ μπορούσε.
Έπερεπε να τον αποχωριστώ...
Σόφι Σιτσέττι, Πενσυλβάνια, 1960. Ήταν η σπιτονοικοκυρά του.
Τζάκι Μάιερ, Ντελαγουέαρ, 1967. Μόλις είχε κλείσει τα δεκατρία.
Το πτώμα της βρέθηκε σε ένα χαντάκι στην άκρη του δρόμου.
Λέα Φοξ, Ντελαγουέαρ, 1969.
Ήταν ήδη νεκρή όταν πέταξε το σώμα της στο ποτάμι.
Λέινταν Τζόνσον, 1960, Κομητεία Μπακς, Πενσυλβάνια.
Δέθηκε σε μια καλύβα που έκτισε από παλιές ξύλινες πόρτες.
Ήταν η νεότερη απ' όλες. Ήταν έξι χρονών.
Φλώρα Χερνάντεζ, Ντελαγουέαρ, 1963.
Ήθελε μόνο να την αγγίξει, αλλά ούρλιαξε.
Ντενίζ Λι Ένγκ, ΚΟννέκτικατ, 1971. Δεκατριών χρονών.
Περίμενε τον πατέρα της να κλείσει το μαγαζί, όταν εξαφανίστηκε.
Ντενίζ Λι Ένγκ, που καμιά φορά της άρεσε να την αποκαλούν... Χόλυ.
Σούζι Σάλμον, δεκατεσσάρων. Νόριστάουν, Πενσυλβάνια, 1973.
Δολοφονήθηκε σε ένα δωμάτιο που είχε κατασκευάσει, υπόγεια.
Ελα, ακολουθήστε!
- Είσαι καλά, Λίνζι; - Συνεχίστε εσείς.
- Είσαι σίγουρη; - Είμαι εντάξει, πηγαίνετε!
Θα μας προλάβεις;
Μπαμπά!
Που είναι ο μπαμπάς;
Μαμά...
- Τι κάνεις εδώ; - Ποιος νοιάζεται; Επέστρεψε σπίτι.
- Για πάντα; - Φυσικά επέστρεψε για πάντα.
- Που είναι ο Μπάκλεϊ; - Έχει προπόνηση στο ποδόσφαιρο.
Και θα περάσω να τον πάρω σε μια ώρα.
- Κορίτσι μου... - Τζακ...
Κοίτα πως είσαι. Τι συνέβη;
Όχι, Όχι, Όχι! Ήρθες πολύ αργά. Έχουμε κλείσει.
- Είστε κλειστά; - Ναι.
Κρίμα, πραγματικά ήλπιζα να απαλλαγώ από αυτό το πράγμα.
Λυπάμαι φίλε. Θα την σκεπάσουμε.
- Α, θα την σκεπάσετε; - Ναι.
Δεν θέλω να σε φέρω σε δύσκολη θέση, αλλά...
- Θες βοήθεια - Ναι, φυσικά. Είναι βαρύ.
Έρχομαι εδώ σχεδόν καθημερινά. Μου αρέσει να ακούω τους ήχους.
- Μήπως είδες τη Χόλυ; - Σου είπε για αυτό το μέρος;
Ναι.
Τότε θα πρέπει να είναι έτοιμη.
Είμαι η Φλώρα Χερνάντεζ. Οι άλλες θα φτάσουν σύντομα.
- Ποιος είναι αυτός; - Δεν ξέρω, αλλά μου προκαλεί ρίγη.
Ρίγη; Πόσο χρονών είσαι, δώδεκα;
Είναι όμορφα!
Φυσικά και είναι όμορφα.
Είναι ο Παράδεισος!
Λοιπόν, για πάμε.
Τι περιμένεις; Είσαι ελεύθερη!
Σχεδόν... αλλά όχι εντελώς.
Ρέι!
Ρουθ!
Τι συνέβη;
Τι σου συμβαίνει;
Ρουθ;
Σούζι;
Μου έγραψες ένα ποίημα κάποτε. Αποκάλεσες τον ευατό σου Moor.
Φτάνει. Το αναλαμβάνω.
Φίλα με.
Είσαι όμορφη, Σούζι Σάλμον.
Αυτά ήταν τα παραδεισένια οστά που αναπτύχθηκαν κατά την απουσία μου.
οι συνδέσεις, μερικές φορές ισχνές, άλλες φορέ,ς με πολύ κόπο.
Αλλά συχνά, εξαίσια...
που συνέβησαν αφού είχα φύγει.
Και άρχισα να βλέπω τα πράγματα με έναν τρόπο...
...που μου επέτρεψε να δω τον κόσμο, χωρίς εμένα εκεί.
Κρύα νύχτα!
- Χρειάζεσαι να σε πάω κάπου; - Όχι.
Είσαι σίγουρη; Κάνει πολύ κρύο εδώ έξω.
Θα σε πάω όπου θέλεις. Τι λες;
Άκου, κύριος. Δεν ενδιαφέρομαι. Εντάξει;
Δεν προσπαθώ να κάνω κάτι, απλά προσπαθώ να είμαι ευγενικός. Αυτό είναι όλο.
Μια νεαρή κοπέλα, μόνη, τη νύχτα, δεν είναι ασφαλές.
Δεν με άκουσες; Άντε χάσου!
Όταν η μαμά μου μπήκε στο δωμάτιό μου...
...συνειδητοποίησα πως όλο αυτό το διάστημα, την περίμενα.
Περίμενα τόσο πολύ καιρό... Φοβόμουν πως δεν θα ερχόταν.
Σ' αγαπώ, Σούζι.
Κανείς δεν προσέχει πότε αποχωρούμε.
Θέλω να πω, τη στιγμή που πραγματικά επιλέγουμε να φύγουμε.
Ένα στεναγμό, έναν ψίθυρο ή την πνοή ενός ψιθύρου που εξασθενεί...
Με λένε Σάλμον, όπως το ψάρι. Το μικρό μου όνομα, Σούζι.
Ήμουν δεκατεσσάρων όταν δολοφονήθηκα, στις 6 Δεκεμβρίου του 1973.
Ήμουν εδώ για μια στιγμή...
...κι ύστερα χάθηκα.
Εύχομαι σε όλους σας... μια μακρόχρονη και ευτυχισμένη ζωή.
Υπότιτλοι: GPaR
EDiT για την έκδοση DVDSCR-Lynks-PrisM *arxontas23*